Selecteer een pagina
Het moet een feestweek zijn geweest, maar wel een feestweek met bescheiden partijtjes. Van die feestjes waar je vanaf 4 uur ’s middags welkom bent, je cadeautje af kan leveren, een stukje droge cake kan eten en waar je tegen half 6 weer vriendelijk doch dringend wordt verzocht om te vertrekken. Zo’n feestje zullen D66 en BNN-VARA hebben gevierd.
 
Huh wat? 
Even terug in de tijd. Het is het jaar 2007 als de Nederlandse omroep BNN vele (inter)nationale kranten en journaals haalt. Het is de Nederlanders in hun bol geslagen: ze willen een spelshow houden met als prijs een gedoneerde nier.
Echter, het programma bleek nep. De kandidaten waren wel degelijk nierpatiënten, alleen zij wisten dat er in werkelijkheid niemand zou winnen. De Grote Donorshow, zoals het programma heette, bleek een stunt te zijn om aandacht te trekken voor het worden van orgaandonor.

Deze publiciteitsstunt van BNN was niet overbodig. Vandaag de dag zijn er nog steeds bijna 9 miljoen Nederlanders die wel een keuze zouden kunnen maken, maar die simpelweg nog niet concreet besloten hebben wat ze met hun organen willen na hun dood. Volgens de huidige wet hebben deze mensen geen toestemming gegeven voor het doneren en zal er dus niet met hun organen gebeuren na hun dood.

De links-liberale partij D66 kwam met een wetsvoorstel: mensen die zich niet registreren in het donorregister, komen automatisch op de lijst met mensen die er geen bezwaar tegen hebben om hun organen te doneren. Omdat dit voorstel meteen afgekeurd dreigde te worden maakten ze de wet iets aantrekkelijker: wanneer iemand geen bezwaar heeft gegeven zal er toestemming worden gevraagd aan de nabestaanden. Deze wet werd met een zeer krappe meerderheid (75 stemmen voor, 74 stemmen tegen) goedgekeurd door de Tweede Kamer en zal binnenkort worden voorgelegd aan de Eerste Kamer. Naar mijn mening de eerste stap richting een verbeterde samenleving. Echter, het leverde ook veel kritiek en zelfs paniek op:

“Onder staatsdwang? Nee!”, zette @petertbier (een geschokte Nederlander) op Twitter. En ook @willemvanbeelen (ook ernstig in paniek) was het er niet mee eens: “wat zijn jullie een stelletje zuigers….jullie beslissen over mijn “onderdelen” #democratie???”

janee

Maar mag er wel gesproken worden van staatsdwang? Een geregistreerde “nee” blijft in het nieuwe systeem een nee. Je kan het nieuwe systeem een beetje vergelijken met een abonnement op ongeadresseerd reclamewerk en huis-aan-huis bladen: zolang je geen Ja/Nee-, Nee/Ja- of Nee/Nee-sticker op je brievenbus geplakt hebt, gaat de postbode ervan uit dat je geen bezwaar hebt tegen die post.
Ook de kritiek dat er besloten wordt over “jouw onderdelen”, kan worden afgedaan als je bedenkt dat je organen (of onderdelen) pas gedoneerd worden op het moment dat jij dood bent. Je zult er zelf weinig van merken.
Bovendien zouden we ook moeten bedenken hoeveel levens er gered zouden kunnen worden als die 9 miljoen niet-geregistreerden allemaal donor zouden worden. Het is een feit dat 1 donor 8 levens zou kunnen redden. We streven er toch tegenwoordig allemaal naar om ons leven zo lang mogelijk te verlengen?  Waarom gunnen we het dan niet iedereen?
 
 
Op dit moment ziet het ernaar uit dat het wetsvoorstel niet door de Eerste Kamer gaat komen. Ik hoop dat het tegengestelde gebeurt, dat we met z’n allen wakker geschud worden en dat we er spontaan 9 miljoen geen bezwaar hebbende donoren erbij krijgen. Er zal dan een klein percentage mensen toch nog afhaken, maar we zullen zien dat de overgrote meerderheid er waarschijnlijk niet zoveel moeite mee zou hebben. De grootste reden waarom veel mensen nog geen donor zijn, is namelijk omdat ze er te lui voor zijn, of het DigiD systeem teveel gedoe vinden.
 
Mocht het voorstel toch door de Eerste Kamer komen dan wens ik de D66 en BNN-VARA een heel geslaagd personeelsfeest toe. Ik wacht op de uitnodiging!
Bronnen: D66
Afbeelding bovenaan: FunX

Aantal keer bekeken: 211